¯¨'*•~-.¸¸d-w-e...'s profile•-=:]¦[¯*^~D-W-E-R-T-Y~^...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
•-=:]¦[¯*^~D-W-E-R-T-Y~^*¯]¦[:=-•,.-~*'¨¯¨'*•~-.¸-(_ Scrabble Freak Zone _)-,.-~*'¨¯¨'*•~-.¸ |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
Trilli Tinkerbellwrote:
คิดถึงดุ่ย
Nov. 17
Trilli Tinkerbellwrote:
ดุ่ย ดุ๊ย
ลิสต์มาเลยค่ะคุณ
ยี่ล่ะอยากได้มาก เพลงอกหักกระแทกใจเนี่ย
--"
Sept. 24
Trilli Tinkerbellwrote:
สวัสดีดุ่ย
Sept. 23
จันทร์จรัส จันทระwrote:
คุณดุ่ยๆ
เปนอะไรรึป่าว
เค้าก็ไม่สนุกซักเท่าไหร่หรอกดุ่ย
แต่ต้องสนุกไว้ทำตัวสนุก
จะได้ไม่น่าเบื่อ
โอเช ยิ้มๆ จ้า
Mar. 26
Karunawrote:
space สวยงาม เก๋ดี มีสาระ ตั้งแต่เคยดูมาของดุ่ยนี่เยี่ยมสุดแล้วครับสำหรับพี่นะทำต่อไปล่ะจะเข้ามาดูบ่อยๆๆ
Jan. 4
|
June 18 UntitledMy life can be explained as this very song
I open my eyes I try to see but I’m blinded by the white light I can’t remember how I can’t remember why I’m lying here tonight And I can’t stand the pain And I can’t make it go away No I can’t stand the pain How could this happen to me I've made my mistakes I’ve got no where to run The night goes on As I’m fading away I’m sick of this life I just wanna scream How could this happen to me Everybody’s screaming I try to make a sound but no one hears me I’m slipping off the edge I’m hanging by a thread I wanna start this over again So I try to hold onto a time when nothing mattered And I can’t explain what happened And I can’t erase the things that I’ve done No I can’t How could this happen to me I've made my mistakes I’ve got no where to run The night goes on As I’m fading away I’m sick of this life I just wanna scream How could this happen to me I've made my mistakes I’ve got no where to run The night goes on As I’m fading away I’m sick of this life I just wanna scream How could this happen to me March 17 ประจานตัวเองเกรดเทอมนี้ เหี้ยสุดๆ ไม่ไหวแล้วครับ
ผมคงไม่เหมาะที่จะเรียนหนังสืออีกต่อไป ขอให้ contemp PR ได้ A ด้วยเหอะ January 22 U_UI got some medals in U Games, but I still want more.
Half-successful, half-failed.
Life after the end of a broken Love is going on quite smoothly.
I have nice friends, brothers, sisters, and family.
They are always cheering me up.
And, perhaps, I am the best person who realizes how to live a life peacefully without a romantic love.
From now on, there are activities to participate. The last scrabble tournament is being held this weekend.
There are also activities to join, CU-TU Football Tradition which I play a part as a staff.
Inter-faculty Volleyball competition is a real fun.
I run for the head of Sports division in the student committee of the Faculty.
Lessons and classes I skipped are waiting to be completed unless I get lower GPA.
I wouldn't love that.
These keep me away from thinking back to the sorrowful love.
Could there be more than a dilemma? What about Tri-lemma, or multi-lemma.
I have too many choices to choose. They are all good and useful.
Life is so limited with time. I wanna borrow time from people who don't do anything.
I'm Just a boy, standing in front of a girl, asking her to love him.
Farewell.
November 25 there is no such thing as certainty in this tiny worldคิดถึงช่วงเวลาสามทุ่มของวันเสาร์ที่ 22 พฤศจิกายน
ที่เรา สนุก ร้องเพลง
คิดถึงเวลาประมาณห้าทุ่ม ของวันเดียวกัน ที่เราซื้อ chicken frank ไปฝาก
คิดถึงไก่วิงแซ่บ
ที่น้องซื้อมาฝาก ตอนที่เรานั่งแข่ง
จนชนะ
คิดถึง โดนัท ที่เราแบ่งกันกิน
คิดถึงเวลาแค่ ไม่กี่นาทีที่เราคุยโทรศัพท์กันวันนี้
เธอเดินเที่ยวงานงิ้ว
เราเพิ่งเตรียมห้องจุฬาวิชาการเสร็จ
ถึงหอแล้ว
เรื่องราวมันจะเป็นเหมือนวันนี้ต่อไปไหม
เธอจะอยากคุยกับเราหรือเปล่า
น้องสาวเพื่อน
ขอบคุณที่ชวนกลับไปกีฬาสีนะครับ
พี่จะพยายามหาไปให้ได้
ใครจะรู้ ว่าทุกอย่างมันจะเกิดขึ้นกับผมเร็วขนาดนี้
ขอให้ทุกอย่าง ดำเนินต่อไป
นอนหลับฝันดีนะครับ November 20 อะไร?ก็เห็นหลายๆ คนอัพสเปซแล้ว
เราคอยตามอ่านอยู่คนเดียวก็ดูเอาปรียบคนอื่นเกินไป
เพราะมัวแต่เรียนรู้คนนอื่น แต่เรากลับปิดตัวเอง
ไม่ยอมบอกเรื่องราวของตัวเองต่อโลกภายนอก
ตอนนี้เรียนอยู่ ปี สาม เทอม สองแล้ว จะว่าไปก็ใกล้จบเหมือนกัน
แต่ยังมีอีกหลายอย่าง ที่ยังไม่ได้ทำในชีวิตมหาวิทยาลัย
เทอมนี้ สิ่งที่เปลี่ยนไปแน่ๆ คือความตั้งใจบางอย่าง
กะว่าจะตั้งใจเรียนให้มากขึ้น แต่ก็ไม่มีอารมณ์เอาเสียเลย
มีวิชาที่ชอบเรียนจริงๆ แค่ตัวเดียว
แต่ชีวิตเราก็ใช่ว่ามีแต่เรียนอย่างเดียวเสียเมื่อไหร่กัน
เทอมนี้เรามีสังคมใหม่เพิ่มขึ้นมาคือ ได้เป็นส่วนหนึ่งของค่ายทานตะวัน
รู้สึกดีใจที่ได้ไปค่ายนี้ ได้เพื่อนขึ้นมามากโข
รักทุกคนมาก
แต่ก็เหมือนเดิมที่ตลอดเวลา ชีวิตผมจะต้องพัวพันกับวงการครอสเวิร์ด
แต่เทอมนี้ ปีนี้อาจจะต่อสู้เพื่อมันน้อยลง
เพราะเกรดเทอมที่แล้วไม่ค่อยน่าพอใจ
ก็มัวแต่เล่น ไม่สนใจว่าเป็นวันก่อนสอบ
กีฬามหาลัยก็เล่นเหมือนเดิม แต่ซ้อมในกระดานน้อยลง
เหมือนเดิมอีกเช่นกัน ที่ปีนี้จะมีค่ายจังหวัด
เป็นค่ายที่ทำแล้วรู้สึกว่าไม่ค่อยได้อะไร
คนที่ทำอยู่ด้วยกันก็ไม่รู้ว่าอยากทำจริงหรือเปล่า
เพราะนัดมาประชุมก็ไม่อยมากันเท่าไหร่
ความสัมพันของคนในค่ายค่อนข้างผิวเผิน ทั้งๆ ที่เป็นคน
ในจังหวัดเดียวกัน
สิ่งที่ใหม่สำหรับผมในปีนี้คือจะเป็นส่วนหนึ่งของงาน
ฟุตบอลประเพณีจุฬา ธรรมศาสตร์
หวังว่าจะสร้างเสริมประสบการณ์ให้ตัวเองแกร่งขึ้น
ไม่พอ ปีนี้ยังมีจุฬาวิชาการอีกด้วย
แม้ว่าจะไม่ได้เป็นหัวหลักอะไร แต่ก็ต้องไปยืนประจำอยู่ที่บูธของ
ภาควิชาหลายวันเหมือนกัน
ก็มีประเด็นที่หลักๆ เพียงเท่านี้
ช่วงนี้การเขียนแย่ลง
เพราะไม่ค่อยได้เขียน
ถ้าไม่ขำ ไม่ฮาก็ขออภัย จะปรับปรุงในไม่ช้า
ความรัก
รู้ว่ามันเจ็บ แต่ก็กล้าที่จะสัมผัสมัน
เพราะมันคือ รักข้างเดียว
ที่ ชิน แล้ว
October 02 ปิดเทอมแล้วคนเราอ่านะ เวลาเปิดเทอมก็ขอวอนฟ้าดิน แห่นางแมวให้ปิดเทอมซ้ากที
หรืออย่างน้อยก็บนให้อาจารย์สั่งงานน้อยๆ หน่อย
แต่ตอนนี้ปิดเทอมแล้ว หัวใจมันก็พร่ำร้องหาการบ้านสักเล็กน้อย เนื่องจากไม่มีอะไรทำ
แล้วมันน่าเบื่อสุดๆ
ผมสอบเสร็จตั้งแต่วันศุกร์ (แต่ทำตัวสอบเสร็จตั้งแต่วันจันทร์โน้น)
วิชาแรกที่สอบมันดูดพลังไปหมดเลย ทำให้ผมเองรู้สึกตัวได้ว่าไม่ได้ตั้งใจทำข้อสอบเท่าที่ควร
โดยเฉพาะวิชาสุดท้าย English Letter and Report Writing ตั้งเป้าหมายที่ คนปรกติเค้าคงไม่ทำกันคือ
"กูต้องสอบเสร็จคนแรกให้ได้"
ตึงงงง
แต่ปัญหามันก็เกิด เนื่องจากแทบจะเรียกได้ว่าไม่อ่านหนังสือไป
เพราะเคยทำใน practice ,แล้ว
เจอข้อสอบเข้าไป นึกไม่ออก part นึงของ report ทำให้ต้องนั่งโง่อยู่เกือบชั่วโมง
แทนที่กูจะได้สอบเสร็จคนแรก
ต้องมานั่งเว้นไว้ กว่าจะนึกออกก็ 20 นาทีสุดท้าย อย่างไรก็ดี เราก็เป็น 1/5 คนแรกที่ทำเสร็จ
สอบเสร็จแล้ว กิจกรรมที่วางแผนไว้ก็มากมาย ทริปเยอวันนี้คือไปแดกซิสเลอร์ที่สยามเซน
ต่อด้วยคาราโอเกะที่ สยามดิส
ถึงบ่ายสามก็ไปแข่งวอลลเล่ย์ที่ รร อัสสัมประถม เหนื่อยเหอะ
ได้ข่าวว่าไม่ได้เล่นมาชาติกว่า แถมไม่ได้นอนติดต่อหลายวันเพราะเล่นบีจีหักโหม
ทำให้หน้ามืดไปช่วงนึง แต่เราจะแสดงออกไม่ได้ เพราะเดี๋ยวถ้าออกไป ทีมแพ้แน่ๆ
เล่นเสร็จประมาณหกโมงก็มีเตะบอล แน่นอน ผมไม่ลง เพราะขาลากแล้ว
เสดแล้วก็ไปกินข้าวกับคนที่สมาคมที่ร้านอาหารไก่ย่างพระราม 5 ไกลเหอะ เกือบถึงรัตนาธิเบศร์
แต่ก็นะ อาหารอร่อย เยอะ เบียร์ คาราโอเกะ ถือว่าใช้ได้สำหรับการสอบเสร็จวันแรก
สรุปว่า วันนี้ร้อเกะไปถึง 2 รอบด้วยกัน
วันเสาร์ ไปทะเลเกาะสีชัง ทำไมต้องสีชัง
ก็เพราะว่าธนาคารอาคารสงเคราะห์เค้าให้ไปสาธิตครอสเวิร์ด และจัดแข่งให้เค้าที่นั่นไง
ก็คิดว่าสอบเสด ยังไงดีกว่าอยู่เฉยๆ จะทำอะไรก็ไม่ได้ เพราะเพื่อนๆ แม่งก็ยังสอบกันอยู่เลย
การไปครั้งนี้ นอกจากไปฟรีแล้ว ยังได้รับการดูแลเหมือนลูกชายคนเล็ก
คือทุกคนคอยเอาใจ ป้าอายุจะเกษียณ ก็เรียกเราว่า "อาจารย์"
เห่อ
สรุปว่าไปสีชังเนี่ย ไปเดินๆ เที่ยววัด ดูพระอาทิตย์ตก
แต่ไม่เห็น เพราะเมฆดันมาบัง แต่ตรงพระอาทิตย์ตกสุดโรแมนติค
อย่างไรก็ตาม ไม่ได้เล่นน้ำทะเลเลย เพราะเกาะนี้มีหาดที่เล่นน้ำได้อยู่หาดเดียววเท่านั้น
อยู่หลังเกาะ หาดยาวร้อยกว่าเมตรเท่านั้น
ตกกลางคืนก็แข่งเกมนึง
ร้องเกะ แต่ฝนตกฟ้าคึกคะนอง ทำให้ไฟดับ ฟ้าร้องฟ้าผ่าน่ากลัวมาก ไม่เคยเจอมาก่อน
เช้ามาก็แข่งต่ออีกสองเกม แล้วก็กลับเข้าฝั่งศรีราชา
เสร็จแล้วไปดูฟาร์มเพาะปลานีโม่ น่ารักมากมาย
อยากได้ แต่ตัวเท่านิ้วก้อยบางตัว 500 งี้ น้ำทะเลแถวหอก็ไม่มี
จะเลี้ยงในน้ำปลาทิพรสก็ไม่ได้ ก็ตัดใจ
ซื้อสาหร่ายมา 3 ถุงใหญ่ เพราะชอบกินมาก
ตอนนี้กินเยอะจนหัวหยิกเหมือนสาหร่ายแล้ว ?
จบทริปนี้ก็ได้ค่าตอบแทนมา 1500 มีแต่ได้กับได้
ครั้งก่อนไปสอนให้เค้าเล่น ชั่วโมงครึ่งก็ได้มา 1000
แล้วเทอมหน้าเราไม่มีเรียนวันศุกร์ เค้าให้ไปสอนแกรมมาร์อีก
น่าสนใจนะ แหะๆๆ
วันจันทร์แล้วไม่มีไรทำ หาดูหนัง Disney ในยูทูบไปหลายเรื่อง
เล่นบีจีฆ่าเวลา
วันอังคาร ไปร้องเกะเหอะ (อีกแล้วหรอวะ)
ร้าน black light ที่ Lido ชั้นสอง ใช้ได้นะร้านนี้
แล้วเพื่อนมันจะออกไปเล่นดอทที่เพชรบุรีซอย 5 ก็เลยไปกับพวกมัน
แต่ไม่แปลกใช่มั้ยที่เราไปนั่งเล่นเวิร์ดบิซ
กลับตีหนึ่งครึ่ง
วันพุธไปเอาหนังสือของ sponsor จาก Lactasoy ของ ค่ายทานตะวัน
ค่ายที่เราจะไปตอนปิดเทอมนี้ไง ไอ้อาร์ม (เมท) มันเป็นประธาน
เป็นโอกาสนานๆ ทีจะได้ไปเที่ยวเชียงใหม่
เผลอๆ อาจจะแวะไปหาบักโจที่เชียงรายหลังจบค่าย
กลับไปทวงหนี้จากเมิง พาเที่ยวด้วย
เสดแล้วเอาหนังสือของบเอแบ็คไปส่งที่สภานิสิต
คืนนี้ไม่ได้ท่องราตรีเลย เลยดูแปลกๆ พิลึก หาเดี่ยว 7 ดูในยูทูบ
ก็ไม่ได้สนุกอะไรอย่างที่เค้าร่ำลืมกัน หรือว่ากูไม่มีอารมณ์ขันวะ
วันนี้ วันพฤหัส ตื่น 11.30 ตอนเย็นจะไปถ่ายรายการครอสเวิร์ดทีวี
เพื่อโปรโมทงานที่เอแบ็คแหละ ไปแข่งเซิร์ฟๆ กับธชา
และกะว่า คืนนี้จะไปร้องเกะ อีกรอบ
สรุปว่าร้องมากี่รอบแล้ววะ ช่างมันเหอะ ติดนี่นา
พรุ่งนี้ วันศุกร์ ยังไม่รู้ว่าจะทำอะไร ไอ้พวกเพื่อนๆ ที่หอมันจะไปเตรียมค่ายกันแล้ว
ส่วนเรานั้นอู้ เพราะติดแข่งที่เอแบ็คแล้วจะตามไปทีหลัง แหะๆๆ
มีช่วงนี้แหละ ในรอบเทอมที่เราได้ให้เวลากับสิ่งที่ทำแล้วมีความสุข
อยากปิดเทอมแบบมีอะไรทำตลอดไป
September 22 The ConfessionMy MSN SPACELIVE
123/45 Eleventh Floor
Hotmail Building, cyber Street
My Town, My State, MS 45638
September 22, 2008
Dear all who add me as a FRIEND on your msn,
Since I am and have been unbearably annoyed and disgusted with people who added me on the msn and asked what my name is, I will no longer tolerate such nuisance anymore.
I always show my name on the display name and my picture as the picture. If it disturb you to much to move your eyesight to those things for a glance, then ....
It seems to me that you don't know anything about me, and don't even want to know. For anther thing, I'm not a kind of nice person who talks nicely to an annoying STRANGER. Above all, and the MOST IMPORTANT thing is YOU ADDED ME YOURSELF.
You don't wanna know about me, and neither do I.
Blocking is fair enough.
VERY VERY VERY Sincerely yours,
Weera Saengsit
Man of crudity
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
